Logje met een boch(t)je

O mensen, wat was het gezellig gisteren. Ik heb maar een paar foto's gemaakt, meer foto's vind je hier. Wat veel mensen ontmoet, mooie handwerken gezien, ideeën opgedaan..... Nu moet ik niet 300 maar wel 400 jaar oud worden ;-)

Ik heb genoten. Op naar de volgende keer. De datums kun je t.z.t. vinden op de blog van Jeanet.




Aan het begin van de middag zijn Jeanet en ik nog even 'ontsnapt'. Iets voorbereiden voor de vele bezoekers van het handwerkcafé. In het Museum van Arnemuiden ontmoet ik Mineke. We raken aan de praat. Mineke blijkt een hele bijzondere quilt te hebben gemaakt: over de visleurders en visleursters van Arnemuiden.

Het is een prachtige quilt geworden, gemaakt van soms héle oude stoffen (meer dan 100 jaar), afkomstig van de streekdracht die de voorouders van Mineke droegen. Deze quilt is te zien in het museum.

We kletsen wat over vroeger, ook over de oorlog. Allebei zijn we kinderen van ouders die de oorlog bewust hebben meegemaakt. Er blijken meer overeenkomsten. De meeste geschiedenisboeken heeft het niet echt gehaald: de afschuwelijke gevechten en bombardementen rondom de Westerschelde. Hierbij zijn zó veel burger slachtoffers gevallen (hoewel we niet moeten vergeten dat de meeste soldaten ook veel liever thuis zaten dan hier te vechten). Wat mijn familie meemaakte in Domburg, maakte de familie van Mineke mee in Breskens. Ze zeggen wel eens: 'je kunt een kind wel uit de oorlog halen, maar hoe haal je de oorlog uit een kind'. Wij komen tot de conclusie dat het bij de generatie (Zeeuwse) kinderen die dit afschuwelijke stukje geschiedenis hebben meegemaakt niet is gelukt.

Vandaag herdenken we. Dat vind ik belangrijk. Ik vind het fijn om te zien dat ook onze kinderen dit belangrijk vinden. En daarmee kom ik op het volgende: Wij zijn van een generatie die geen oorlog hebben meegemaakt. Onze kinderen ook niet. Dit wil ik graag zo houden. Dat hebben we (naar mijn idee) zeker ook te danken aan de Europese Unie. Samenwerken en overleggen is altijd veel beter dan elkaar bestrijden. Dan gaat het me er niet om of een komkommer recht moet of krom mag zijn.
Over 2 1/2 week mogen we weer gaan stemmen. Maak gebruik van dat recht, want het is een voorrecht....

En daarmee kom ik met dit logje uit het boch(t)je.

Elke dag een lapje

Het is een beetje te laat om voor dit jaar nog deze adventskalender te maken. Toch wil ik die graag laten zien. Misschien kun je er aan beginnen voor volgend jaar?
Jaren geleden, jongste was net 2 jaar denk ik, begon ik aan deze quilt.

Zo rond november, als het weer slechter wordt en de dagen korter, krijg ik zin om met zo'n handwerk aan de slag te gaan. Dat duurt dan tot eind december. Daarna moeten alle bomen de deur uit, de ballen in de doos en de advents quilt in de lappenmand.


Meestal zijn we een paar dagen te laat met ophangen. Daarna worden er plannen gesmeed over op welke manier de lapjes van de kalender worden gehaal. De ene dag mag jongste, de andere dag oudste er een lapje afhalen. Alleen het middelste lapje moet blijven hangen tot aan kerstmis.

De grootste eer is wie Jezus op mag hangen. Dit klinkt een stuk dramatischer dan het is. Het kribje waar de pasgeborene in ligt (uit een kerststal) mag op kerstavond na 00.00 uur aan de adventskalender worden vastgemaakt. Daarna is er beschuit met blauwe muisjes. Dit ritueel is de laatste jaren een stuk minder 'vast' geworden.
Maar, de adventsquilt komt nog elk jaar van zolder.

Hoe maak je nou zo'n quilt?