Primeur

Deze week had ik een primeur. We zaten er al weken op te wachten..... echte Zeeuwse merinowol.

Janny van Wolboerderij Blij Bezuiden heeft vachten van haar wolmerino's laten spinnen in Cornwall. Het is de bedoeling deze wol te gaan gebruiken bij een korte cursus die dit najaar op de wolboerderij plaatsvindt.
De wol was al een hele poos geleden naar Zuid-Engeland verscheept. En daar bleef het bij. Geen wol retour, geen reactie. De week vóór de wol gereed zou moeten zijn kwam er bericht van de spinnerij: 'Helaas, we zijn vertraagd.' Dat bericht kwam daarna nog een keer.
Omdat we nu toch wel een beetje in tijdnood dreigden te komen - de voorbeelden voor de cursus moesten namelijk nog worden gemaakt - stuurde Janny mij een paar bollen Mackenzie van Ashford.
Deze merino heeft dezelfde dikte, aantal draden en twist en twijn als de wol die Janny laat spinnen.

Ik heb nét de proefbreisels klaar als er bericht komt: de wol is gearriveerd in Koewacht.
Hierdoor heb ik mooi de breikwaliteiten van de Ashford en het BB-garen (ik noem het Blij Bezuiden garen maar even zo :-) kunnen vergelijken. Het BB-garen wordt in twee diktes geleverd: 4-ply en 2-ply. Ik gebruikte de 4-draads.

Altijd spannend om een pakje open te maken.

100 vachten

Na het droogrek is de vacht klaar voor kaarden of kammen. Met deze vacht ga ik niet spinnen, hij is bedoeld als vulling. Voor het kaarden trek ik de plukken uit elkaar. Daardoor kaardt het makkelijker. De helemaal vervilte delen (dat zijn er niet veel) gooi ik weg.
Er zit weinig tweede schering in de vacht. Dit was een goede schaapsscheerder.

Het is mooi weer. Dat is een meevaller, want daardoor kan ik buiten kaarden. Ik heb zelf een wildcarder. Voor deze vacht zou ik eigenlijk een grofkaarder willen gebruiken. Ik vind het te ver om naar Sint Jansteen of Middelburg te rijden om een kaardemolen te lenen. Daarom toch de fijnkaarder en dan maar wat langer draaien.

Op de website van Ashford vind je een filmpje over kaarden met een kaardemolen. Met handkaarden kan het natuurlijk ook.

Een club van 100

De 100 vachten van de Drentse heideschapen moeten weg.

Foto: Drentsheideschaap.nl

Er zijn mensen die het, net als ik, zonde vinden om dat zo maar weg te gooien. Uit één van de balen plukken we daarom een vacht.

Spingroep Walcheren

Het is herfstvakantie. Dat biedt Lupineke en mij de mogelijkheid om een keer samen naar de spingroep Walcheren te gaan. Lupineke gaat daar regelmatig naar toe. Bij Riet worden we hartelijk ontvangen. Ze heeft een lekkere koek met walnoten en dadels gemaakt.

Omdat het vakantie is zijn een paar vaste leden niet aanwezig. Met Marleen en mij er bij is het toch een gezellig clubje.

Handwerkcafé

Terwijl de pompoensoep staat te pruttelen (een recept vind je hier) snel een berichtje.

Foto: Het Walchers Costuum

Lupineke heeft me er al over verteld en in dit bericht heb ik er al iets over geschreven. Op 11 september start er in de Schotse Huizen in Veere een handwerkcafé. Daarin staan de handwerktechnieken centraal die je nodig hebt voor het vervaardigen van streekdrachten.

Iets meer infomatie vind je hier. Helaas staat de aanvangstijd er niet bij vermeld. Voor zover mij bekend is het handwerken van 13.30 tot 16.00 uur. Maar, misschien wil Lupineke mij verbeteren als ik het mis heb?

Rubia

Rubia Tinctorum, meekrap, is eeuwenlang in Zeeland gekweekt. Getuige hiervan zijn de meestoven die her en der nog in de provincie zijn te vinden. In een meestoof worden de wortels van de plant gedroogd en tot stukjes of poeder vermalen. De pigmenten in meekrap geven de typisch oranje-rode kleur aan  vezels.

foto: wikipedia

Meekrap wordt in Zeeland al vanaf de 12e eeuw gekweekt. Bodem en klimaat zijn  hier ideaal voor de meekrapplant. De 'Krabbenkreek' bij Sint Annaland en de bijnaam van Bergen op Zoom 'Krabbengat' hebben dan ook alles met de meekrapcultuur te maken en niets met de (Noordzee)krab.
De laatste jaren is er een opleving in het kweken van meekrap. In Steenbergen (Noord-Brabant) is er een fabriek die de meekrap tegenwoordig verwerkt. Meer informatie en een filmpje vind je hier.

Revisie

Door de tussenkomst van het spinnewiel schuiven de twee laatste delen van de Ouma tas op. Volgende week deel 6.

Voor het spinnewiel naar Jeanet gaat (of eigenlijk: voor Jeanet het komt ophalen) kijk ik het eerst na. Er is niets zo frustrerend als leren spinnen op een wiel wat niet goed werkt. Omdat Louët een gerenomeerd merk is verwacht ik niet al te veel problemen, behalve misschien wat uitgedroogde leertjes. Dit wiel lijkt het meest op de S10.

Veel mensen laten de snaar die over het aandrijfwiel loopt daar steeds op zitten. Het is echter beter dit niet te doen. Een snaar die steeds onder spanning staat zal sneller slijten.

Bergse reis

Afgelopen zaterdag hebben wij een 'Tour d'Hollande' gedaan. De zeeverkenners gaan op zomerkamp bij Warmond. Met onze auto volgeladen (6 personen, bagage en een hond) vertrekken we vol goede moed richting Zuid-Holland.

Op de A29 krijgen we de melding van een lekkerband. Op de eerste de beste parkeerplaats lassen we een pitsstop in. Eén van de achterbanden blijkt niet lek, maar een kapot ventiel te hebben. Daardoor loopt de band leeg. Dat leeglopen gaat niet zo heel hard, daarom besluiten we de gok te wagen en door te rijden naar Rotterdam. Daar zit een grote Renault garage. Hopelijk kunnen zij ons helpen.
Warmond om 2 uur gaan we in ieder geval niet redden. We informeren of het veerbootje nog een keer  vaart voor onze meiden.

Bij de garage blijkt dat de werkplaats net dicht is. Gelukkig is er nog een monteur 'in huis'. Een tweede wordt teruggeroepen en een derde gebeld. Wat er dan gebeurt is ongelofelijk:

monteur 1 haalt het wiel er af
monteur 2 rijdt om een nieuw ventiel
monteur 3 sluit de laptop aan, leest de auto uit en reset de hele boel.

Binnen een half uur zijn we weer op pad. Beste mensen van Renault garage Van Kerkhof & Visscher: hulde!!

Opnieuw onderweg naar Warmond. Daar arriveren we maar een half uur te laat. De meiden varen over met de schipper. Wij rijden verder naar Spaarndam. Daar wonen mijn broer en schoonzus. De poster van oma Martina heb ik laten inlijsten. Die gaan we brengen.

Door het ventiel zijn we wel wat later dan gedacht. We worden uitgenodigd om te blijven eten, maar we zouden óók nog langs 's-Gravenzande rijden om bij Roos een spinnewiel op te halen. Daarom eerst Roos gebeld. Die is 's avonds ook thuis. En zo vertrekken we rond half 8 weer richting het zuiden.

Het bezoekje aan Roos wordt zo wel een bliksembezoekje. Dat is jammer, maar het is niet anders. Wat heeft zij een hobbies zeg. Behalve handwerken maakt ze ook hartstikke leuke aquarellen.


Vos komt mij eens besnuffelen. Hij 'leest' behalve een hond ook een poes en misschien zelfs de schildpad die we vrijdagavond op straat vonden. (De schildpad hebben we laten ophalen door de dierenambulance.)











Het spinnewiel voor Jeanet staat al klaar. Het is een Louet, een prima wiel om op te leren spinnen. Ik heb voor Roos een kleinigheidje meegenomen in de geest van Jeanet. Zelfgemaakt, maar daarover blog ik in augustus nog een keer.

Jas

Hoera! Een e-mail van Janny: we gaan de schapen scheren. Wil je de vachten nog? Natuurlijk wil ik de vachten nog. Op de jas van Trui ben ik al meer dan een jaar aan het wachten.

Foto: Janny Wijna

De schapen zullen het wel warm hebben met complete vacht. En wat vind ik ze leuk. De verhoudingen tussen poten en lijf kloppen helemaal en hun 'beatle kapsel' vind ik geweldig.

Foto: Janny Wijna

De dames zijn een paar dagen geleden van het weitje naar de boederij gebracht. Daar kunnen ze nog even lekker in de schaduw grazen. Dan gaat de cover van Trui af en kun je zien wat voor mooie vacht er onder zit.

Scheren en dan: héle blote schapen. Ik vraag me alleen af: krijgen ze nu een zonnebril en factor 50 voor de komende dagen?

Foto: Janny Wijna

Foto: Janny wijna

Wolsnob

Een paar maanden gelden postte ik dit bericht en het bericht over Trui en Socks.
De vachten van trui en Socks hoop ik binnen een paar maanden op te kunnen halen. Het zal een beetje van de temperatuur afhangen. Als het erg koud is houden ze graag zelf hun jas nog aan.

Die wol ga ik zelf verwerken. Inmiddels ben ik een echte wolsnob geworden. Spon ik vroeger op een schippertje, nu ben ik in het gelukkige bezit van een Majacraft Suzie pro:

Wat een zaligheid als je de noeste arbeid op een schippertje gewend ben. Aan de andere kant: als je begint met spinnen dan heb je er een prima wiel aan. Tenminste, als je met Texelaar of Zwartbles gaat spinnen. Dat is goed voor échte priktruien en ik heb besloten dat ik daar mijn tijd niet meer in ga steken.

Het verwerken van wol van rug tot rug (oké, oké, het scheren doe ik niet zelf) vraagt zo veel tijd dat ik het zonde vind om wol te verwerken tot iets wat ik toch niet ga dragen. Ik hou namelijk niet van priktruien.

Afgelopen voorjaar haalde ik bij The Green Meadows de vacht van Doreen. Doreen is een Shetland schaap. Ze woont op één van de Zuidhollandse eilanden.

Foto; The Green Meadows

Zijde

Tijdens een workshop bij Blij Bezuiden gaan vriendin Inge (nee, onze dochter Inge is niet naar haar vernoemd) en ik met indigo verven. Dat hebben we nog nooit gedaan en je schijnt er een heleboel vervelende chemicaliën bij nodig te hebben. Daarom vinden wij het een mooie uitdaging om dat eens bij iemand anders te gaan doen.

Leuk is het zeker. Het is een soort toveren. De vezels gaan wit in het bad, komen er groen uit en worden dan blauw door oxidatie. Een paar eeuwen geleden waren we zeker opgepakt voor hekserij.
Ieder mag ook wat eigen vezels met indigo verven. Ik heb daarvoor moerbei zijde gekozen. Er komt een mooie lichtblauwe kleur uit het verfbad.

Daarna wordt de zijde door mij gesponnen. Zijde spint fantastisch en je kunt er een mooie fijne draad mee spinnen. Ik spin en brei het liefst 'dun'.

De zijde is gesponnen en getwijnd. Klaar om te gaan breien, op naalden 2 of 2 1/2 schat ik.

Spinrag

Een jaar of wat geleden had ik een wolabonnement. Elke maand krijg je een pakketje met de post. Daarin vind je de wol voor die maand (of zijde, of linnen, of acryl, of....). Het pakketje is al gekaard en hoeft alleen nog maar te worden gesponnen en verder verwerkt.

Het leuke van dit soort abonnementen is dat er elke maand een cadeautje bij de post zit. Ik bestelde destijds bij Janny Wijna van Blij Bezuiden. Over de wolboerderij en de schapen vind je meer op Anna's broddelblog .


In het eerste pakket zit wol in allerlei bruintinten. Het is ongeveer 50 gram, dus zeker niet genoeg voor een trui. Wel genoeg voor een sjaal als je héél dun spint: cobweb. Ik besluit dit pakket (en de beide andere zendingen) te spinnen, maar niet te twijnen. Het wordt een 1 ply. Hier valt goed mee te breien, zo lang je heen en weer breit.

Over Truien en Socken

Foto: Janny Wijna

De middelste ooi bij de voerbak is Trui. Trui is een merinoschaap. Haar vacht heb ik besteld. Dat heb ik vorig jaar ook al gedaan. Helaas is het toen niet helemaal goed met haar gegaan. Ze was drachtig en werd ziek. Daardoor is de vacht van Trui gaan loslaten en is zij al vroeg geschoren. Dat betekent dat de stapellengte erg kort wordt. Te kort voor de draad die ik wil spinnen. Daarom heb ik bij Janny direct een nieuwe reservering geplaatst én ik heb een lamsvacht kunnen reserveren.